Sa pamamagitan ng magkasalikop na historiograpiko at semiotikong lapit, sinusuri sa artikulong ito ang ‘1872’ bilang sagisag ng mga kaganapan at pangyayari, nang may diin sa dalawang ‘kaganapang di-naganap’ na mababasa sa mga pagwiwika nina José Rizal noong 1889 at Teodoro Agoncillo noong 1958. Kabilang sa pagbasa ang pagkasangkapan sa konsepto ng ‘sagisag,’ gayundin ang pagdadalumat sa ‘pangyayari’ at ‘kaganapan,’ na iisa lamang sa pagwiwikang Ingles, kung hindi man Kanluranin—event.